8-11 maart

Maandag 8 maart:

Maandag, dus weer ethiek. Ik kon het gelukkig weer aardig volgen. Na de les zijn Hanna en ik druk bezig voor de sprinkbreak, de vakantie die we tussendoor krijgen. We willen mee op een werkvakantie dat vanuit Dordt wordt georganiseerd. Alleen, we moeten gesplitst... En of dat allemaal mag. Dus we praten met onze ouders, Pam en mailen met school. Ben benieuwd naar het antwoord.

Verder hebben we overdag niet veel bijzonders gedaan. 's Avonds echter... We werden uitgenodigd om naar een soort volksdansen te gaan. Geen idee wat ik me daar bij voor moest stellen.  We kwamen de danszaal binnen en in het midden werd een kaars neergezet met bloemblaadjes eromheen. Hanna en ik waren de enige studenten, op één persoon na. Het was echt hilarisch. We dansten op muziek uit Israël, Roemenië, Rusland en de monkeydans uit Afrika. Ik heb een filmpje, maar of jullie die te zien krijgen... daar moet ik nog even over nadenken.

O ja, vanaf vandaag ben ik ook de gelukkige bezitter van een echte Dordt trui. Nu begin ik toch echt meer in te burgeren. Had ook al mijn prachtige sokken aan met Amerikaanse vlag. Zie foto's voor meer info.

Dinsdag 9 maart:

Vandaag stage. Het ligt voor Sioux Centerse begrippen vol en het is druk. Ik loop mee op Acute. Toch blijft het apart. Vandaag heb ik alleen maar gezien dat de verpleegkundige medicijnen deelde en controles deed bij de patiënten. Verder was het vooral veel praatjes maken met de patiënten, hoe het nou met ze gaat en rapporteren.

Hanna stond vandaag op de ER. Ze zag vooral bezorgde mensen, die toch echt even onderzocht moesten worden. Zo kwam er een meneer van het hartcentrum langs. Met de sirenes aan werd hij binnengebracht....hij was flauwgevallen. Een echt spoedgeval! Toch blijft het leuk en interessant om te zien hoe alles hier gaat. En het personeel is allemaal supervriendelijk!!

Aan het eind van de dienst moet Hanna en ik nog wat prikken ophalen. Als we naar een groter ziekenhuis willen, moeten we verplicht de griepprik hebben, zowel de voor de seizoensgriep als de Mexicaanse griep. Helaas, in Nederland wist ik ze nog zo goed te ontlopen.

Na stage proberen Hanna en ik geld te pinnen. Nou, zo soepel ging dat allemaal niet. We kwamen aan bij een bank en een meneer strak in pak kwam de deur voor ons opendoen. Nadat eindelijk duidelijk is dat we gewoon wat contant geld nodig hebben, krijgen we te horen dat het apparaat binnen kapot is. We moeten naar buiten, de drive-in om geld te pinnen. Na drie keer van rij te wisselen staan we voor de goede automaat. Maar nee, onze passen worden niet herkend.  We verlaten de drive-in zonder cash en besluiten het later nog maar eens te proberen. Maar dan wel bij een andere bank. Zucht. Wat zullen die Amerikanen wel niet gedacht hebben, schaam schaam.

's Avonds natuurlijk weer braaf hardgelopen. We zijn "nog wel" goed bezig. Gaan we dit volhouden???

Woensdag 10 maart:

Vandaag gingen we weer naar de thuiszorg. We hebben wat meer mensen bezocht dan de vorige keer. Er gebeuren niet echt bijzondere dingen, maar ik vind het echt heel leuk om de thuiszorg hier te zien. Dat is echt wel even aders dan in Nederland. Ook allemaal verzekeringskwesties. Er wordt ons veel uitgelegd en verteld over de mensen die we bezoeken.

Uit stage doen we een tweede poging om geld te pinnen. In een winkelcentrum vinden we een pinautomaat. Na 3 keer nog steeds geen geld. Dan maar even hulp vragen. En EINDELIJK!! Er rolt geld uit de automaat :)

Van één van de mensen die we 's morgens hadden bezocht kregen we allemaal kortingsbonnen, waaronder één van de pizzaranch. We waren in de buurt en besloten deze bon maar te gebruiken. Eigenlijk hadden we geen idee wat we bestelden, iets met kip en aardappels. We besloten ook maar wat water te nemen. Als was het even puzzelen welke hendel nou was bedoeld voor het water. Soms voel ik me echt een kluns hier. Eigenlijk ben ik wel blij met mijn Nederlandse accent. Dat verklaard al een beetje waarom ik me soms zo dom gedraag hier...

's Avonds gaan we nog naar een party. Sherylyn en Monique (room 306) zijn allebei jarig in de vakantie en hadden studenten uitgenodigd om langs te komen. Het was kort maar krachtig. Vooral het limbodansen deed het hem.

Ik heb ook nog een ontmoeting met de groep van de werkvakantie. We mogen mee!!! Ik zie de groep en krijg wat praktische informatie. Er wordt ons op het hart gedrukt niet te veel spullen mee te nemen. Er werd ook even afgesproken wie een föhn en stijltang mee zou nemen. Daar kun je namelijk echt niet zonder tijdens een werkvakantie. Maar ja, misschien ben ik soms iets te makkelijk in dat soort dingen.

Morgen 11 maart: Mission Trip

Het is zeker, morgen gaan we op werkvakantie. Hanna en ik gaan allebei naar de staat Kentucky, maar wel ieder met een andere groep. Hanna gaat vooral kluswerk doen, zoals verven. Ik ga met kinderen werken in het dorpje Inez. Het ligt zoal ik begreep aardig afgelegen. Het is er arm en het is een best ander cultuurtje. Ik ga met een groep van 11 Dordt-studenten en 2 leiders. Hetzelfde geldt voor Hanna. Ik weet echt nog maar heel weinig van de hele reis en kan er nog niet veel over zeggen. O ja, we gaan ook nog een dagje naar Chicago, downtown. Maar niet om te winkelen, we gaan verschillende dingen bezoeken, waaronder misschien een cheesecake-factory. Ben benieuwd!!

Om 1pm verzamelen de groepen zich, er worden groepsfoto's gemaakt en om de 10 min. vertrekt er een busje. Ik vind het leuk de groep al even gezien te hebben. Ik loop Hanna ook al heerlijk te plagen: over alles wat er mis kan gaan; dat zij de groep nog niet ontmoet heeft en of het wel gaat lukken met het Engels praten. 't Zullen de zenuwen wel zijn, al geef ik dat niet graag toe..

Tijdens deze reis zal ik geen laptop bij me hebben en jullie zullen dus even moeten wachten op een nieuw bericht. Ik kijk er nu al naar uit om over de reis te vertellen!! Bedankt voor al jullie leuke berichtjes. Super om te lezen!!!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *